De winterrust is voorbij. Gedaan met het rustige leventje op zondag. De luie zetel en de warme kachel laten we achter ons. We moeten terug aan de bak vandaag. In de zesde ronde nemen we het op tegen MSV 2. Een korte trip naar Evergem met een ietwat vertimmerde ploeg: Sander Larsen is er niet bij op bord 2, Johan Devos valt in op bord 4.

Een makkie zou je denken, met een gemiddeld verschil in elo van zo’n 200 punten. Maar dat is het dus nooit.

Francky kwam als laatste aan het bord en was als eerste klaar. Het punt werd gedeeld met Reinout na iets minder dan 3 uur spelen. Naar eigen zeggen voelt Francky zich momenteel niet zo in zijn sas aan de witte kant van het bord.

Met veel moeite had Johan een klein voordeel bijeen geschraapt. Een pluspion, of zelfs 2; maar de stelling was moeilijk in te schatten en Martijn liet zich niet zonder slag of stoot naar de slachtbank voeren. In een veelvoud aan varianten raakte Johan het spoor bijster en de stelling keerde snel van een plusje richting hopeloos verloren.

Tussenstand 1,5 – 0,5 voor MSV, met weinig goede vooruitzichten. Op het derde bord met zwart kreeg ik zelf ook geen poot aan de grond tegen Zbigniew. Toen ik de veertigste zet binnen de tijdscontrole haalde stelde ik remise voor en die werd nog aanvaard ook. Het idee om de volle buit aan matchpunten mee te nemen naar Brugge moest ik wel laten varen, want winst zat er voor mij echt niet meer in.

Op het eerste bord had Rens met Rune de jongste tegenstander geloot. 13 jaar jong, maar toch al een te duchten tegenstander. Rens mocht het al snel ondervinden toen hij (met ietsje tegenzin) de kwaliteit verloor. Hij hield er wel een pion aan over maar naar het eindspel toe had Rune toch de beste kansen. Met loper en toren opboksen tegen 2 torens leek hopeloos voor Rens. Enkele losse pionnen dreigden al snel verloren te gaan zonder compensatie. Of toch ? Rune ging iets te gretig op pionnenjacht en verzuimde de verdediging van zijn onderste rij.

Plots was daar een kans voor Rens. Toren en loper kwamen net te kort om de vijandelijke koning mat te zetten. Maar dat ene pionnetje had ik niet zien aankomen, en Rune blijkbaar ook niet. Pion h5 naar h4 was verrassend sterk. Vluchtveld g3 was plots taboe voor de witte koning en Rens ging met de winst lopen.

MSV 2 – KBSK 5   2 – 2. Een onvoldoende, al nemen we (we ? zeg maar Rens) dan een half matchpunt mee naar Brugge. Naar het voorbeeld van Rens heeft de rest van de ploeg dringend nood aan wat meer strijdlust.