Het strijdplan voor vandaag: standhouden op de hogere borden en winnen op de lagere borden. Enfin, dat was toch zo’n beetje de bedoeling voor de match want de ploeg die aanwezig was van Amay was een stuk homogener dan gewoonlijk. Iets minder punch aan de topborden –we wisten dat topbord Bok er niet bij kon zijn – maar iets meer kracht dan gewoonlijk aan de laatste borden.

Koen had een scherpe Nimzo-Indiër voorbereid. Twan kende de variant ook en na een kwartiertje waren er 20 zetten gespeeld en werd de vredespijp gerookt. Geen onverstandige zet van Koen gezien zijn mindere vorm van de laatste maanden.
Op de andere borden werd er hard gevochten, het was duidelijk dat er geen snelle remises gingen vallen. We konden wel vrij snel een punt bijtekenen via Arno. Kevin Noiroux dacht wel heel lang na over zijn eerste twintig zetten, wat hem niet eens een betere stelling opleverde. De volgende twintig zetten speelde hij op zijn increment, wat hem zo om de 3 zetten een pionnetje kostte. Toen hij zet 40 haalde haalde – met Arno nog ongeveer een uur over op de klok – was het hopeloos. 1,5-0,5 voor ons.
Paul speelde een scherpe en interessante partij. Met naderende tijdnood had hij een stuk tegen een pion gewonnen, maar daarvoor moest hij zijn koning in het midden van het bord houden. Beide spelers waren onzeker over hoe het stond en ze besloten tot remise. Ook in de post mortem leek iedereen meer te geloven in de witte stelling, maar de computer is het er niet mee eens. Een tweetal droge verdedigingszetten en Paul heeft een gewonnen stelling. 2-1.
De tijdnoodfase dan. Maen maakte het af na opnieuw een beresterke partij. De voorbereiding kwam netjes op het bord, het tegenspel bleef uit en de stelling werd met vaste hand naar winst omgezet. 3-1 voor. Op dat moment zag het er heel goed uit voor ons.
Dan liep er plots vanalles fout. Bussie had een pionnetje moeten afgeven na een onnauwkeurige zet, maar zat gelukkig nog binnen de remisegrenzen, zo leek het. Groter drama bij Steven die een goede stelling leek te gaan afwerken maar zich daarbij 2 keer misrekende. Na de eerste fout was het voordeel weg, na de tweede fout verdween een stuk van het bord. Een geflatuleerde, neen, een geflatteerde overwinning voor zijn tegenstander. 3-2. Ook bij mij ging het fout: lichte druk van de tegenstander en bij de afwikkeling naar een toreneindspel maak ik een rekenfout. Ik stond plots verloren, maar even snel als hij gekomen was, was de winst weer weg voor mijn tegenstander na een tegen-blunder. Daar kwam ik even goed weg. 3,5-2,5. Naast mij had Kara remise geweigerd op zet 16 in de hoop om nog wat lastig te kunnen doen. Dat viel tegen want het was eigenlijk een heel platte stelling. In de tijdnoodfase volgende een paar mindere zetten van onze man en plots stond hij een pionnetje achter, met ongelijke lopers en dames op het bord. We stonden wel voor, maar konden Thibaut en Frederic nog remise houden?
Bussie had een houdbare stelling, maar het was in de praktijk lastig met weinig bedenktijd. Jammergenoeg een nul. 3,5-3,5.
En Kara stond even verloren toen er een doorbraakmotief in de stelling zat maar de tegenstander zag het niet en even later werd het punt gedeeld. 4-4. Er had meer in gezeten, maar het is toch een mooi resultaat.