Eerste ronde van het nieuwe seizoen en we mochten enkele nieuwe gezichten verwelkomen. Thibaut Vandenbussche en Paul Motwani zullen dit jaar de Brugse eer hoog helpen houden.
Voor de goede orde: aangezien we nu 2 Thibauts in het team hebben en ik het evidente grote verschil in uitspraak moeilijk op papier kan uitdrukken heb ik het vanaf nu over Maen en Bussie.

In de eerste ronde stond voor ploeg 2 al een cruciale match op het programma. Zij kregen wat versterking vanuit eerste ploeg, terwijl we ploeg 1 met een “competitieve opstelling” lieten opdraven in de verwachting dat we nog te sterk zouden zijn voor de Mechelaars. Dat bleek buiten de Maneblussers gerekend die onverwacht veel buitenlanders hadden opgetrommeld waardoor het een spannende zaak beloofde te worden.

Raf had zijn opdracht op het voorlaatste bord goed gesnapt en nam al vroeg remise aan toen hij beter uit de opening was gekomen. Al 1 bord me elo-nadeel geneutraliseerd.
De volgende die klaar was, was Sipke. Tegen een illustere tegenstander kwam er al na 12 zetten een zetherhaling op het bord en konden beiden vroeg de verre terugreis aanvatten. Met zwart, dus ook dat viel mee.
Steven dacht na een zet of 15 met zijn paard een pionnetje te kunnen snoepen. Dat bleek een misrekening, het paard moest verschrikt achteruit hollen en Steven kwam er met een bloedneus vanaf. Lesje geleerd? Neen. Op zet 21 slaat hij opnieuw een pionnetje. Deze keer kost het een kwaliteit en de rest was kansloos. Dat was minder volgens plan.
In de tijdnoodfase kan Maen iets terugdoen. Na een scherpe opening offert hij een pionnetje voor aanvalskansen. De stelling is lang dynamisch in evenwicht tot De Strycker een bok schiet en Maentje hem in 1, 2, 3 mat zet. Terug evenwicht in de match.
Paul is nog een beetje roestig na enkele jaren met heel weinig schaak en nam uitgebreid de tijd om zijn stelling op te bouwen. Met dreigende tijdnood stelde hij remise voor.
Bussie zocht naar gaten in het zwarte fort maar vond ze niet.
De laatste twee partijen werden jammergenoeg nullen. Koen kwam niet goed uit de opening maar vocht goed terug. Na zo’n 30 zetten stond hij opnieuw wat beter. Iets later schoot ook hij een bok. Ik vermoed in tijdnood, maar ik heb dat deel niet kunnen volgen.
Robin speelde een interessant Konings-Indiër en had lang gelijke kansen tot hij dacht die tienduizenden andere KI-spelers te kunnen verbeteren door met zijn dame op d6 terug te slaan in plaats van met zijn c-pion zoals al die anderen dat altijd doen. Dat bleek een… bok te zijn. Vanaf dat punt was de stelling “beyond repair”.

’s Avonds nog iets gaan eten. Bokkenvlees.